โครงการใหม่! ร่วมทำบุญเป็นปัจจัย ขนม หรือ ของเล่น สำหรับงานวันเด็กของโรงเรียนในอ.แม่สะเรียง จ.แม่ฮ่องสอน (บนดอยค่ะ) ตามกำลังศรัทธา รายละเอียด คลิกที่นี่ ค่ะ
โครงการปันน้ำใจนี้ เริ่มต้นขึ้นเมื่อเดือนพฤศจิกายนที่ผ่านมา โดยบีมรู้สึกว่าอยากจะให้อะไรกลับคืนให้กับชุมชนที่อาศัยอยู่ (พื้นที่บ้านเหมืองหลวง อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย) โดยตอนแรกเริ่มจากความคิดในการรวบรวมปัจจัยซื้อเครื่องกันหนาว แต่เมื่อออกพื้นที่ จึงได้ทราบว่าชาวบ้านมีเครื่องกันหนาวเพียงพอแล้ว แต่ที่ขาดจะเป็นข้าวสารหรือของที่รับประทานได้

เิงินที่ได้นี้เป็นเงินส่วนตัวของบีมส่วนหนึ่ง 10% จากยอดรายได้และเพื่อน ๆ ใจบุญจากบล็อกได้บริจาคร่วมมาด้วย

ขอบคุณมากนะคะ บีมจะหาโครงการดี ๆ และอัพเดทเรื่อย ๆ ค่ะ

อนุโมทนา


Thursday, December 24, 2009

อัพเดทการบริจาคล่าสุด (พร้อมรูป)

วันนี้ไปถึงบ้านคนที่เราต้องการให้เสื้อเค้าค่ะ

ที่บีมแจกจ่ายไปตอน นี้ ก็จะมีคุณป้าที่ทำงานที่บ้านบีมนะคะ ซึ่งท่านดูแลคุณยายที่ป่วยเป็นอัลไซเมอร์ของบีมตั้งแต่เริ่มมีอาการและยัง เดินได้อยู่จนถึงวันที่คุณยายสิ้นใจค่ะ บีมไม่มีอะไรตอบแทนท่านมากมาย แต่ได้ยินว่า หน้าหนาวที่แล้ว ท่านนอนไม่ค่อยหลับเพราะบ้านมันเย็น

วัน นี้บีมไปถึงบ้านเค้าล่ะ เพราะว่าต้องไปเอาของที่นั่นก่อน อืม...เค้าอยู่นั่นแท้ ๆ นะคะ ไม่ได้ไกลเลย...แต่บ้านดูเก่าจริงๆด้วยล่ะค่ะ...

ก็ไปแป๊บเดียว และ กลัวเค้าจะอาย...เลยไม่ได้ถ่ายบ้านเค้ามา

อ้อ... ก่อนจะไป เราไปซื้อชุดอุ่นด้วยกันที่ตลาดนัดเล็ก ๆ ใกล้บ้านค่ะ ชุดนี้เป็นเงินบริจาคจากคุณบัวกับแฟนคุณบัว 200 บาท แต่ชุดนี้ 170 บาท ขอต่อเหลือ 160 บาท เงินที่เหลือก็เอามาสมทบไว้ในกองทุนนี่ล่ะค่ะ

ตลาดนัดเล็ก ๆ ที่บีมพึ่งจะรู้ว่ามีทุกวันศุกร์
ของถูกโคตรแต่โอเคนะ ^^
และนี่คือคุณป้าหรือคุณยายนวลค่ะ ที่ดูแลครอบครัวบีมด้านอาหารการกินและทุกเรื่อง โดยเฉพาะคุณยายของบีมตั้งแต่แรกเลยค่ะ...

o
นี่เป็นชุดที่ซื้อมาค่ะ

คุณ หม่อน (ประมาณทวดค่ะ) แต่ไม่ใช่ญาติสนิทบีมนะคะ บีมพึ่งไปเจอเค้าครั้งแรกเหมือนกัน ไปถึงตอนแรกก็แอบตกใจนะ...อ้าวทำไมคนแก่นอนข้างล่างคนเดียวเนี่ย....

คือ บีมจะบอกว่า ถึงแม้บีมจะเป็นคนเหนือแต่กำเนิด แต่ภาษาพื้นเมืองที่คนพื้นเมืองเค้าคุยกันจริง ๆ ยิ่งคนแก่ ๆด้วยแล้ว ศัพท์แสงอะไรต่ออะไรเยอะแยะค่ะ บีมฟังไม่ค่อยรู้เรื่องหรอก แต่ก็ทำเข้าใจไปงั้นแหละ เหะๆ ก็พอจับใจความได้ว่า ลูกเค้า (อยู่กัน 2 คนน่ะ) ไปดูแลพระที่วัด

เอาเป็นว่า สรุปคุณหม่อนอยู่คนเดียว
บี มก็นึกถึงคุณยายบีมนะ คือ หม่อนเค้าเป็นอาการเดียวกับยายบีมก็คือ ลุกไปไหนเองไม่ได้เลยสักนิด แต่ยายบีมนอนบนเตียงอุ่น ๆ นอนในห้อง มีคนดูแลอยู่ตลอดไม่ได้ขาด

เราก็ได้แต่ปลงแหละ...สงสารเค้านะ แต่ก็ใช้ทริคเดียวกับตอนดูแลคุณยายคือทำให้เค้ายิ้มและหัวเราะได้เป็นพอ แม้จะช่วงเวลาสั้น ๆ ก็ยังดี...

แค่นี้ท่านก็มีความสุขแล้วนะคะ มีคนมาเยี่ยมบ้าง มาทำให้หัวเราะบ้าง

ท่านให้พรยาวมากค่ะ บีมก็นึกแผ่บุญไปให้คนที่ร่วมบริจาคเงินมา
ไปกรวดน้ำกันได้เลยนะคะ ไม่เกิน 6 โมงเช้าพรุ่งนี้ หรือจะทำคืนนี้ก็ได้
วิธีกรวดน้ำดูที่นี่ค่ะ http://www.duangthaimon.com/water.php

ก็นอกจากจะมีชุดกันหนาวแล้ว ก็มีหมวก ถุงเท้า ผ้าพันคอพร้อม
คุณแ่ม่สมทบผ้าห่มให้อีกค่ะ


ส่วนคุณตาคนนี้คือ คุณพ่อของคุณยายนวลค่ะ
ไปถึงท่านกำลังทำทางมะพร้าวอยู่ เหลา ๆ อยู่
ที่ท่านใส่อยู่เป็นเสื้อกั๊กเก่าค่ะ
ท่านก็ไม่มีอาีชีพ ไม่มีรายได้อะไรค่ะ ก็คงจะทำนู่นทำนี่ได้มาเล็ก ๆน้อย ๆ
ลูก หลานก็นะ...เห็นว่ามีเรื่องเกือบทำให้พ่อไม่มีที่ซุกหัวนอน เพราะบ้านที่่ท่านอยู่ตอนนี้เกือบจะโดนเอาไปให้ใครหรือไปทำยังไงก็ไม่รู้

ทุกวันนี้คนที่เลี้ยงท่านก็คือคุณยายนวลคนเดียวค่ะ
ซึ่งคุณยายนวลก็ทำงานที่บ้านบีมที่เดียว
ก็มีขายข้าว ขายนู่นนี่บ้าง แต่ก็ใช่ว่าจะได้มาก
ไม่ได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันน่ะค่ะ
ลูกหลานแยกไปหมด
ปีใหม่ก็กลับมาที (มั้ง)

ทุกคนที่ไปเจอวันนี้ บีมไปเจอครั้งแรกค่ะ
อ้อ... ลืมบอก คุณพ่อของยายนวล คุณแม่บริจาคเสื้อกันหนาวไหมพรมที่คุณตาเคยใ่ส่ค่ะ แต่คุณตาีบีมเสียแล้ว และก็ได้ถุงเท้ากับหมวกไปด้วยค่ะ

ก็...ง่วงแล้วเนาะ...เอาเป็นว่าบีมเอามาให้ดูเป็นหลักฐานว่าของถึงมือจริงๆนะ จะบอกให้...

ฝันดีนะคะทุกคน....

อ้อ วันเสาร์อาทิตย์นี้บีมไปเชียงใหม่ค่ะ

ใครต้องการติดต่อด่วน โทรเข้ามือถือนะคะ 080 499 8105 ค่ะ ^^

No comments:

Post a Comment